บางครั้งช่วยคนผิด ไม่ใช่เพราะโง่ แต่เพราะแคร์ความรู้สึกเขามากเกินไป

บางครั้งช่วยคนผิด ไม่ใช่เพราะโง่ แต่เพราะแคร์ความรู้สึกเขามากเกินไป

ใจดีเกินไป ก็ทำให้ดูคนผิดได้ง่าย หลงไปกับคำพูดของเขา ไม่ได้รู้เลยว่าเค้ากำลังทำร้ า ยเราอยู่ “จิตใจมนุษย์ ย ากแท้หยั่งถึง” บางคนเรารู้หน้าแต่ไม่รู้ใจ เชื่อว่าคุณเคยให้การช่วยเหลือใครมาบ้าง แล้วสิ่งที่คุณได้รับคงหนีไม่พ้นคำที่ว่า “ทำคุณคนไม่ขึ้น” แต่ไม่ใช่ว่าการทำความดีหรือความใจดีของเราเป็น”เ รื่ อ งสูญป่าว” บางครั้งเราก็ไม่ได้โง่ แต่เราเลือกที่จะเชื่อใจ

“บางครั้งดูคนผิด ไม่ใช่เพราะต าบ อ ด แต่เพราะใจดี บางครั้งช่วยคนผิด ไม่ใช่เพราะรู้ไม่ทัน แต่เพราะเห็นแก่ความรู้สึกมากเกินไป บางครั้งจำยอม ไม่ใช่เพราะไร้เหตุผล แต่เพราะไม่อย า กโต้แย้งเอาชนะ

ใจคนย ากหยั่งโดยแท้ แต่จะคงความดีงาม ไม่เสียใจ เพราะยังเชื่อเสมอว่า… “หากใจคนงาม โลกก็งาม” กาลเวลาพิสูจน์ทุกอย่าง และ ทุกอย่างอธิบายน้ำใจคน น้ำไม่หยั่ง ไม่อาจรู้ตื้นลึก คนไม่คบ ไม่อาจรู้ดีชั่ ว

ในโลกนี้ มีเพียงกาลเวลาไม่หลอกลวง กาลเวลาเท่านั้นจะพิสูจน์ทุกอย่าง ว่า… “อะไรจริง อะไรลวง” ดูคน อย่าเพียงดูด้วยตา จะดูผิดได้ง่าย ยิ่งไม่ควรเพียงฟังด้วยหู เพราะล้วนคำเท็จ

มีเพียงอาศัยเวลา สัมผัสด้วยใจ สิ่งที่จริง จะลวงไม่ได้ สิ่งที่ลวง ก็เป็นจริงไม่ได้ กาลเวลานั้นดี พิสูจน์ใจคน เป็นประจักษ์พย านในนิ สั ยคน เห็นความจริง เปิดโปงความลวง ใครเป็นคนจริง ใครเป็นคนหลอกลวง

บางครั้ง เริ่มต้นเพราะอย า กช่วย แต่สุดท้ายความซวยมาเยือน… บางคนเวลาเดือดร้อนมาเราให้ความช่วยเหลือเต็มที่

แต่พอถึงเวลาเราขอความช่วยเหลือจากเขา กลับทำครึ่งๆกลางๆ ทั้งที่เขาสามารถทำได้ดีกว่านี้ แต่ก็นี่แหละ ทุกคนคิดถึงแต่ผลประโยชน์ตัวเองก่อนเสมอ

การเป็นคนดี ก็ต้องเป็นคนดีให้พอเหมาะพอควร ดีแบบทันโลก และ ทันคน การเป็นคนดีเกินไป ใครๆ ก็จะไม่เกรงใจ และมักเอาเปรียบเสมอ การทำดีเกินไป ใครๆ ก็จะไม่เห็นคุณค่าในสิ่งที่เราทำไป แต่กลับเห็นเราเป็นคนโง่ที่ยอมเสียเปรียบคนอื่นตลอดเวลา

เป็นคนดีระดับไหน ถึงได้ชื่อว่า “ดีเกินไป”…

1. แม้ตนเองไม่ได้ทำผิด แต่ก็ยังขอโทษ เป็นฝ่ายยอมรับผิดเสียเองทั้ง ๆ ที่ตนเองไม่ได้กระทำผิด ทำให้อีกฝ่ายหนึ่งเหลิง ลืมตัว ไม่สำนึกในความผิดของตนเอง และชอบโทษคนอื่นเสมอ

2. เสียสละมากไป เห็นแก่คนอื่นมากเกินไป ช่วยคนอื่นมากเกินไป จนลืมที่จะรักตัวเอง ลืมที่จะดูแลตนเอง หรือแม้แต่จะยอมติด คุ ก แทนคนอื่นที่กระทำผิด หรือยอมรับโทษเสียเองเพื่อให้คนอื่นรอด หรือให้เขามากไปจนตัวเองไม่เหลืออะไร

3. เจ็ บแล้วไม่จำ ให้อภัยทุกคนเสมอ ให้อภัยได้ตลอดเวลา ไม่จดจำความผิดที่เขาเคยกระทำกับตนเอง ถูกเขากระทำซ้ำแล้วซ้ำอีก เหมือนไม่เข็ดหลาบ ถูกเขาหลอกแล้วหลอกอีก เอาเปรียบแล้วเอาเปรียบอีก เหมือนคนโง่ที่ไม่เรียนรู้ชีวิตเพราะดีเกินไป

การเป็นคน “ดีเกินไป” หรือ การทำ “ดีเกินไป” นั้น ย่อมนำความเดือดร้อนมาสู่ตนเอง มิหนำซ้ำ ยังเป็นการส่งเสริมให้คนอื่นได้ใจ และชอบเอารัดเอาเปรียบต่อไปเรื่อย ๆ

คนดีต้องรักตนเองก่อน จะทำดีอย่างไรก็อย่าให้ตนเองเดือดร้อน และควรทำดีให้ถูกคน ทำดีกับคนที่รู้จักสำนึกในความดีของคนอื่น หากคนไหนไม่สำนึก ไม่จดจำความดีของคนอื่น เราก็จงเลิกทำดีกับเขา เอาเวลาของเราไปทำดีกับคนที่ดีจะดีกว่าเสียเวลาให้กับคนที่ชอบเอารัดเอาเปรียบ

ขอให้คุณเป็นคนดีที่ไม่เดือนร้อนใคร และไม่เดือดร้อนตัวเอง ที่สำคัญขอให้จำไว้ว่าไม่มีการทำความดีใดเป็นเ รื่ อ งสูญเปล่า…

ขอขอบคุณ : วิภาดา กิตติโกวิท

Facebook Comments

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *